Polityka AML i sankcji

To projekt ram postępowania, a nie certyfikat zgodności ani potwierdzenie wdrożenia programu AML. Zwykłe doradztwo AI samo w sobie nie przesądza o statusie instytucji obowiązanej. Status należy ocenić według faktycznych usług i art. 2 polskiej ustawy z 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.

Dokument nie potwierdza, że Chainge Experts jest instytucją obowiązaną, posiada licencję finansową, świadczy usługi płatnicze lub prowadzi ustawowe raportowanie do GIIF. Zmiana działalności wymaga ponownej oceny obowiązków.

Celem proponowanych zasad jest niewspieranie prania pieniędzy, finansowania terroryzmu, oszustw ani obchodzenia sankcji. Przed przyjęciem polityki należy wskazać osobę odpowiedzialną oraz określić proporcjonalne procedury odpowiadające rzeczywistej działalności.

Weryfikacja danych kontrahenta w publicznych rejestrach, uprawnienia osoby reprezentującej i zgodności celu zlecenia z ofertą może być elementem bezpiecznego zawierania umów. Dodatkowe dokumenty należy pozyskiwać tylko w niezbędnym zakresie i na odpowiedniej podstawie prawnej.

Jeżeli działalność podlega ustawie AML, wymagane mogą być udokumentowana ocena ryzyka, identyfikacja i weryfikacja klienta i beneficjenta rzeczywistego, ustalenie celu relacji, bieżące monitorowanie oraz wzmożone środki przy wyższym ryzyku. Dane z CRBR nie zastępują samodzielnej oceny, gdy jest ona wymagana.

Nietypowa struktura własności, niejasny cel zlecenia, rozbieżności w dokumentach lub nietypowe płatności mogą uzasadniać dodatkową ocenę. Zakres kontroli źródła środków, statusu PEP i powiązań zależy od obowiązujących przepisów i ryzyka. Status PEP sam w sobie nie oznacza podejrzenia przestępstwa. Nie twierdzimy, że opisane kontrole są już wykonywane.

Stosowanie właściwych sankcji UE i Polski należy oceniać niezależnie od statusu instytucji obowiązanej. Proponowana procedura obejmuje sprawdzenie właściwych oficjalnych list, ocenę własności i kontroli oraz udokumentowanie rozstrzygnięcia potencjalnych dopasowań.

Nie wolno świadczyć usług ani udostępniać środków wbrew mającym zastosowanie zakazom. Zakres obowiązków zamrożenia aktywów i zawiadomień wymaga analizy konkretnego przypadku.

Zasady płatności, wyjaśniania płatności od osób trzecich i reagowania na próby ukrywania płatnika powinny wynikać z przyjętej procedury i umowy. Ta strona nie potwierdza dostępnych metod płatności ani automatycznego monitoringu transakcji.

Proponowany proces: odnotować niezgodność, przekazać ją wyznaczonej osobie, uzyskać właściwą ocenę prawną i podjąć decyzję o dalszej współpracy. Nie należy ignorować obowiązujących zakazów ani ujawniać klientowi informacji, których ujawnienie jest prawnie zabronione.

Jeżeli podmiot jest instytucją obowiązaną, zawiadomienia do GIIF, wstrzymanie transakcji i inne działania realizuje się zgodnie z właściwymi przesłankami i terminami ustawy. Zwykły e-mail do firmy nie zastępuje ustawowego zawiadomienia do organu.

Program wymagany ustawą powinien obejmować procedurę wewnętrzną, przypisanie odpowiedzialności, szkolenia, dokumentowanie kontroli, ustawową retencję i przegląd ryzyka. Nie należy zbierać dokumentów tożsamości ani przechowywać ich przez arbitralny okres bez ustalonej podstawy.

Przed uznaniem polityki za obowiązującą należy potwierdzić status prawny, zatwierdzić procedury, wdrożyć narzędzia, przeszkolić właściwe osoby i zweryfikować działanie kontroli. Żaden tekst strony nie gwarantuje pozytywnego wyniku weryfikacji banku, operatora płatności lub organu nadzoru.

Kontakt w sprawie projektu polityki: info@chainge-experts.com. Nie wysyłaj dokumentów tożsamości ani danych finansowych zwykłym e-mailem; w razie potrzeby należy uzgodnić bezpieczny kanał.

Podstawy do oceny: polska ustawa AML, obowiązujące przepisy sankcyjne UE i Polski oraz RODO. Rozporządzenie UE 2024/1624 ma zasadniczo zastosowanie od 10 lipca 2027 r.; nie należy przedstawiać wszystkich jego przyszłych obowiązków jako już obowiązujących.